My letter to my friend Fr. Albin Roby on his 40th priestly ordination anniversary

4-24-2026

Dear Fr. Albin,

From the day we met until this very moment, I have wondered: was the love and friendship between us truly born of our own will? Or carved by a force beyond our understanding? Were they meant for us alone, or were they ordained for a higher purpose far greater than us both? I don’t have the answers, and honestly, I’m not sure I need them.

However, as I look back upon the past forty-six years, one truth becomes clear: beneath our respective callings, the training we received, the opportunities we were granted, and the paths we have trodden, there lies a Divine Will. We did not plan these things, nor did we even yearn for them; yet, that Will has been fulfilled.

I stood by your side when you were ordained a Deacon. Later, circumstances compelled me to attend the 25th ordination anniversary of my uncle on the very day and at the same time as your priestly ordination - a situation you accepted with great grace. I was privileged, however, to deliver the homily at both your First Mass and your Silver Jubilee Mass. The years have rolled by all too quickly.

Your unique talents have always been the heartbeat of your ministry. Homilies that blended substance with charm; songs you wrote and composed; your gift for weaving human relationships and the grace with which you ministered through them; your innate courage to establish, manage, and propel institutions forward; and the capacity to harmonize creativity and progressive vision in both your outlook and approach - all these attributes aided you in your work.

In the fearless, yet perhaps less prudent, days of our youth, I remember how the early reach of our ministry went to our heads. That acclaim intoxicated us, tempting us into the fleeting illusion that the glory came from us and existed for us alone. But as the years passed, that intoxication dissipated, replaced by something far more enduring. I have watched with genuine admiration as that same fire was refined into a quiet, profound maturity within you.

The exuberant joy at the release of our first audio album, “Unnai Thedi” (“In Search of You”), expressed in the refrain “it is our song,” gradually mellowed into the deeper wisdom reflected at the release of our fifth album, “Tharisanam Naadi” (“Seeking Thy Vision”): “the song is through us.” In much the same way, the mindset that once prevailed during our time in your first parish Arogyapuram, “This is our town, this is our ministry” has now matured, in your present parish in Staten Island, into a more profound realization: “This is the people’s town, and this is God’s ministry."

As we observe this journey of growth, we both recognize the hand of God at work in our daily lives. As we once discussed, God’s use of us – old, tattered brooms – to fulfill His divine will and sanctify His Church gives profound meaning and inspiration to our lives and ministry.

Through your parish ministry, hundreds have been served. Through your gift for fostering human relationships, thousands have been enriched. Your work in higher education has empowered the coastal regions with the light of learning, while your ministry of music has led millions to seek the Divine. Ultimately, through your sacred ministry, the people of God and the wider community alike have found profound healing and well-being.

In this special Eucharistic celebration, my prayer for you is this: May your body and soul be radiant with strength and health; may the smile that graces your heart and countenance never fade; may your wellspring of creativity flow ceaselessly; may your path of devotion continue to deepen; may no negative thoughts ever arise within you; may success crown every endeavor you undertake! Above all, may you flourish in God’s grace, finding true joy in His service.

 May the God who has granted you forty years of dedicated service continue to sustain you, not only to your fiftieth anniversary but for many years beyond. May He abundantly bless you with overflowing health and spiritual prosperity, guiding you always with His gracious hand!

Sincerely yours,

Fr. Arul Rajan Peter

The Tamil Version:

4-24-2026

அன்புள்ள ஆல்பின்,

கண்ட நாள் முதல் இந்த நாள் வரை, நம்மைப் பிணைத்த நட்பும் அன்பும், நம்மால் உருவானதா? இல்லை நம்மை மீறியதொன்றால் வடிவானதா? நமக்காக உருவாக்கப்பட்டதா? இல்லை பலர் நலனுக்காக வகுக்கப்பட்டதா? தெரியவில்லை, தெளிவுமில்லை.

ஆனால் கடந்த நாற்பத்தியாறு ஆண்டுகளைத் திரும்பிப் பார்க்கும் போது ஒன்று புரிகிறது. நம் இருவரின் அழைத்தலுக்கும், தரப்பட்ட பயிற்சிகளுக்கும், வழங்கப்பட்ட வாய்ப்புகளுக்கும், வழி நடந்த பாதைகளுக்கும் பின்னணியில் ஒரு சித்தம் இருக்கிறது. நாம் அவைகளைத் திட்டமிடவில்லை, அவற்றுக்காக ஏங்கியிருக்கவும் இல்லை. இருப்பினும் அந்த சித்தம் நிறைவேறியுள்ளது.

நீங்கள் திருத்தொண்டரான போது உடனிருந்தேன். ஆனால் குருத்துவத் திருப்பலியில் பங்கேற்காத நிர்ப்பந்தம் ஏற்பட்டது. அதை நீங்கள் புரிந்து கொண்டீர்கள். முதற் திருப்பலியிலும் வெள்ளிவிழாத் திருப்பலியிலும் மறையுரையாற்றினேன். ஆண்டுகள் விரைவில் உருண்டோடிவிட்டன.

திருப்பணியில் உங்கள் தனித் திறன்கள் உதவின. கருத்துடன் சுவையும் கலந்த மறையுரைகள், இயற்றி இசையமைத்த பாடல்கள், மனித உறவுகளை நெய்யும் பாங்கு, அவை மூலம் பணி செய்யும் நயம், நிறுவனங்களை நிறுவவும், நடத்தவும், முன்னோக்கி நகர்த்தவும் இயல்பாக இருக்கும் துணிவு, நோக்கிலும் போக்கிலும் படைப்பாற்றலும் முற்போக்கும் இணைந்து செல்லும் ஆற்றல், அனைத்தும் உங்களுக்கு உதவின.

பயமறியாத, விவேகமில்லாத, இளமைக் காலத்தில் பணியால் விளைந்த புகழ் மனதை மயக்கத் தான் செய்தது; மகிமை நமதே, நமக்கே என்ற மாயையிலும் மூழ்கடித்தது. ஆனால் வெகு விரைவில் மயக்கம் தெளிந்தது. அந்த முதிர்ச்சி மலர்ந்து வந்ததை நான் கவனித்திருக்கிறேன்.

உன்னைத் தேடி வெளி வந்த போது எழுந்த ‘நாம் செய்த பாடல்’ என்ற துள்ளல், தரிசனம் நாடி வந்த போது குறைந்து,  ‘நம் வழியாய் வந்த பாடல்’ என்ற ஞானம் தந்தது. ஆரோக்கியபுரத்தில் இருந்த ‘நமது ஊர், நமது பணி’ என்ற எண்ணம், இப்போதைய பங்கிலே ‘மக்கள் ஊர், இறை பணி’ என்று கனிந்திருக்கிறது.

இந்த வளர்ச்சிப் பாதையை உற்று நோக்கும் போது நாம் இருவருமே தினந்தோறும் பார்ப்பது கடவுளின் கரங்களைத் தான். ஒரு முறை நாம் உரையாடியது போல், பழைய, பிய்ந்து போன வாரியலாக இருந்த நம்மைக் கொண்டு, கடவுள் தன் திருவுளத்தை நிறைவேற்றுகிறார், தன் திருச்சபையைத் தூயதாக்குகிறார் என்ற உண்மை தான் நம் வாழ்வுக்கும் பணிக்கும் பொருள் கொடுக்கிறது, ஊக்கம் அளிக்கிறது.

உங்கள் பங்குப் பணியால் பலநூறு பேர் பயனடைந்திருக்கிறார்கள். மனித உறவுப் பணியால் பல்லாயிரம் பேர் பலனடைந்திருக்கிறார்கள். கல்லூரிப் பணியால் கடலோரங்கள் கல்வி வசமாகியிருக்கின்றன. இசைப்பணியால் பல கோடி மக்கள் பரமனைத் தேடியிருக்கிறார்கள். திருப்பணியால் இறை மக்களும் பிற மக்களும் வெகுவாக நலமடைந்திருக்கிறார்கள்.

இந்த சிறப்புத் திருப்பலியில் நான் வேண்டுவது இதைத் தான்; உங்கள் உடலும் உள்ளமும் பலமும் நலமும் கொண்டு திகழவேண்டும், அகத்திலும் முகத்திலும் தவழும் சிரிப்பு தொடர்ந்து கொண்டிருக்க வேண்டும், படைப்பாற்றல் ஊறிக்கொண்டிருக்க வேண்டும், பக்தி நெறி வளர்ந்து கொண்டிருக்க வேண்டும்,எதிர்மறை எண்ணங்கள் எழாதிருக்க வேண்டும், எதைச் செய்தாலும் வெற்றி விளைய வேண்டும், இறை அருளில் கொழித்து இறைப்பணியில் களிக்க வேண்டும்.

நாற்பதாண்டுப் பணி வாழ்வை நல்கிய இறைவன், ஐம்பதாண்டுகளென்ன, அதற்கு மேலும் நலமும் வளமும் பொங்கிப் பலுகச்செய்து, தம் அருட்கரத்தால் உங்களை வழி நடத்திட என் மனமார்ந்த பிராத்தனைகள்.

 அன்புடன்

அருள் ராஜன்